Muhsin Ertuğrul Okumaları “Paslı Raylar Korosu” Oyunuyla Devam Ediyor

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kent Tiyatroları, 18-35 yaş ortası genç oyun müelliflerini metinleriyle birlikte seyirciyle buluşturan yeni bir programa başladı.

Muhsin Ertuğrul Okumaları ismini taşıyan program şimdi sahnelenmemiş oyun metinlerini görünür kılmayı, metinler üzerine birlikte düşünmeyi ve müelliflere gerçek bir geri bildirim alanı açmayı amaçlıyor.

İkinci Okuma Tiyatrosunun Konuğu Oğuz Kağan Aydos’un Kaleme Aldığı “Paslı Raylar Korosu” Olacak

İkinci okuma tiyatrosu, 20 Nisan 2026 tarihinde 20.00’de Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi fuayesinde seyirciyle buluşacak.

“Paslı Raylar Korosu”, Muhsin Ertuğrul’un tiyatromuza miras bıraktığı “Bize bizim öykülerimizi kim anlatacak?” sorusuna, kentsel bellek ve dijitalleşen dünyanın çatışması üzerinden verilen epik bir cevap. Oyun, yalnızca bir yerin yıkım hikayesi değil; objelerin ruhu, üniformanın haysiyeti ve toplumsal hafızanın “vazife” bilinciyle savunulması üzerine kurulu bir varoluş anlatısı.

Oyunun kırılma noktasını oluşturan 1974 kışına seyahat, bir nostalji güzellemesi değil, toplumsal bir yüzleşme. Petrol kuyruklarının ve dondurucu karın karar sürdüğü o devir; nezaketin, paylaşmanın ve “biz” olabilme yetisinin sınandığı bir “sıfır noktası” olarak kurgulanmıştır.

Okumanın akabinde; Dramaturg Özge Ökten Yılmaz’ın moderatörlüğünde gerçekleşecek söyleşide, muharrir, oyuncular ve seyircilerle birlikte oyuna dair fikirler paylaşılacak.

Okumanın oyuncuları:

Münir: Tarık Köksal

Selin: Serap Öztürk

Hurşit: Özgür Atkın

Kasap Hayri: Özgür Dereli

Hanımefendi: Canan Kübra Birinci

Yolcu A & B (Hayaletler): Onur Sevimli, Onur Demircan

Parantezler: Cafer Alpsolay

Paslı Raylar Korosu

2026 yılında, kentsel dönüşüm nedeniyle yıkılmak istenen eski bir İstanbul istasyonu, emekli memur Münir’in inatçı direnişine mesken sahipliği yapar. Dijital bilgi analisti Selin, yapıyı yıkım öncesi “dijital ikizine” dönüştürmek için istasyona gelir. Lakin yerin ruhu teknolojiyi reddeder.

Dozerler kapıya dayandığında, “Büyük Ray Yarılması” gerçekleşir ve istasyon, karakterleri 1974 yılının dondurucu kışına, gaz yağı kuyruklarına ve veda mendillerinin sallandığı o naif İstanbul’a savurur. Statik bir arşiv değil, yaşayan bir bellek merkezi olan istasyon; hayalet yolcuları, muhtar adayı Hurşit’in bürokratik taşlamaları ve Münir’in “sorumluluk şuuru” ile devleşir.

Fiziksel duvarlar yıkılsa da, Münir üniformasını (mirasını) Selin’e devrederken, istasyonun kentin her sokağına dağılan sonsuz bir koroya dönüştüğünü ilan eder. Oyun geçmişle geleceği paslı raylarda birleştirerek epik bir cevap verir.

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı