HAYIRLA ANILMAK İSTİYORSAN HAYIRLI İNSAN OL?

2

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Hepimiz gideceğiz bu dünyadan, kimimiz erken, kimimiz geç. Her gidiş arkada kalanlar için sevdiğini kaybedişin acısı, üzüntüsü, yaptıklarından veya yapamadıklarından dolayı pişmanlıklarla dolu olacaktır.

“Yeterince anlayamadım, gerekeni yapamadım, keşke onun için şunları, şunları şöyle yapsaydım, onunla daha çok vakit geçirseydim” diye ya da “baş belasının tekiydi, gittiği iyi oldu, ne çektirdi bize,  kurtulduk”  gibi bir sürü konuşmalar geçer gidenin ardından.

Gidenler ise ardından kim ne derse desin konuşulanlara artık cevap veremez. Amel defterini iyi ya da kötü olarak yaptıklarıyla doldurmuş olarak ayrılır dünyadan. Dünyada kazandığı şeylerin hiçbiri kendisine artık fayda sağlayamaz. Kendisine fayda sağlayacak tek şey yaptığı “Salih Amellerdir”. Yani Yüce Allah’ın razı olduğu hayırlı, faydalı, ıslah edici iyi işlerdir.

Bir kişi eğer iyilerden olmuş iyiliğin yayılmasına ve kötülüğün, zulmünde durmasına çalışmışsa adı iyiler hanesine yazılır. Tam tersi; kötü olmuş ve tüm çabasını kötülüğün yayılması için harcamışsa, iyiliği engellemişse kötüler hanesine yazılır.

Yüce Allah’ımız “Asr” suresinde aynen şöyle buyuruyor:

“….2. Kuşkusuz o insan kesinlikle hüsrandadır.

3. Ancak inananlar, sâlihâtı¹ yapanlar, hakkı tavsiye edenler ve sabrı tavsiye edenler hariç.

Ayetten de anlaşılacağı üzere Ahirette mutlu son iyilerin, acı son ise kötülerin olacaktır.

İnsanların ölenleri iyi olarak anması elbette önemlidir ancak asıl önemli olan Yüce Allah’’ın huzurunda nasıl karşılanacağımızdır.

Birisi kendine yeterince mal bırakmayan akrabası öldüğünde ne kadar hayır sever, yardımsever olursa olsun arkasından kötü konuşabilir. Peki bu insan gerçekten kötü müdür?

Beraber olup insanları sömüren, malını mülkünü gasp eden iki hırsızdan biri ölse kankasını kaybettiği için diğeri arkasından ağıtlar yakabilir.  Bu onu iyi insan yapar mı?

İnsanlar tarafından hayırla anılmak her mümin ve müminenin dileğidir. Ebediyete uğurladığımız yakınlarımızı, dostlarımızı, sevdiklerimizi bize ve başkalarına yaptıkları iyiliklerle hatırlayınca gönlümüz hüzünleniyor, gözlerimiz doluyor mu? İşte onlar gerçek iyilerdir ve gerçek kazananlardır.

Bizde yaptığımız her işte onları örnek almalıyız.

Kimlerin  kırılan ümitlerini yeşerttik,

İnsanların dertleriyle ne kadar dertlendik,

İyi insan yetiştirmek için ne kadar  gayret ettik,

Hangi kötüye ve kötülüğe engel olduk,

Kısas hakkımız varken affettik, hoş gördük, bağışladık,

Kaç kişinin akan gözyaşlarını silip yüreğine su serptik,

Kimlere kol kanat gerdik, evimizde, gönlümüzde ağırladık,

Kısacası;

KİME, NE KADAR FAYDAMIZ DOKUNDU…

 İşte bizim insanlık kalitemiz budur.

Nasıl anılıp öte alemde nasıl karşılanacağımızın yanıtı da budur.