Makineler sanal güvenlik açıkları gerçek

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

  Bulut sanal makineler sürat, ölçek ve esneklik sunuyor fakat kendi başlarına bırakıldıklarında risk oluşturuyor. Amazon Web Services’in  2000’lerin ortasında S3 ve akabinde EC2 hizmetlerini devreye alması, çağdaş bulut depolama ve bilgi süreç periyodunu başlatmıştı. Bugün ise iş yüklerini buluta taşımayan yahut taşımayı planlamayan çok az kurum bulunuyor. Kimileri büsbütün bulutta, kimileri ise çoklu bulut kurulumlarında bulut iş yüklerini şirket içi kaynaklarla eşleştirerek çalışıyor. 

Tüm bu yapılar içinde öne çıkan ortak sorun ise birebir: Sanal makine (VM) yayılması. Yani, vakitle kendi başına bırakılan sanal makinelerin denetimsiz formda çoğalması. Siber güvenlik alanında dünya lideri olan ESET sanal makinelerdeki güvenlik açıklarını mercek altına aldı.

 Bulut servis sağlayıcıları yeni sanal makinelerin oluşturulmasını kolaylaştırıyor lakin bu devreden çıkarılması birçok vakit tıpkı süratle yapılmıyor. Çoklu bulut ortamlarında bu durum, güvenlik operasyonlarının dışında kalan iş yüklerinin artmasına neden oluyor. Genel bulut hizmeti sağlayıcıları       

(CSP) temel müdafaa sağlasa da işletim sistemi güncellemeleri, izleme ve erişim siyasetlerinin güncellenmesi müşteriye ilişkin sorumluluklar ortasında yer alıyor. Bu nedenle sanal makinelerin fark edilmeden “kontrolden çıkma” riski artıyor.

Bulut görünürlüğü ise birçok kuruluş için kalıcı bir sorun. Kuruluşların sırf yüzde 23’ü tüm iş yüklerine kapsamlı biçimde hâkim olduklarını belirtiyor. VM filolarının denetimsiz büyümesi bu sorunu daha da derinleştiriyor. Yanlış yapılandırılmış depolama alanları ve açık API’ler ihlallerde öne çıkarken, sanal makine berbata kullanımı ekseriyetle fark edilmesi sıkıntı bir formda gerçekleşiyor. Bir makine tahsili mühendisi için hazırlanan ve geniş okuma, yazma erişimi verilen bir VM, proje sona erdikten sonra birçok kere olduğu üzere kendi haline bırakılabiliyor. Bu ise saldırganlar için değerli bir fırsat alanı oluşturuyor.

Terk edilmiş sanal makineler önemli risk taşıyor

Terk edilen bir VM, sadece kullanılmayan bir kaynak değil; tıpkı vakitte makûs niyetli şahıslar tarafından istismar edilebilecek bir varlık. VM’ler birebir sanal özel bulut  (VPC)  veya sanal ağ  (VNet) içinde kısıtlama olmadan irtibat kurabildiğinden, bir VM komşu örnekleri inceleyebilir, bilgi tabanlarına erişebilir ve müsaadeleri berbata kullanabilir. Ağ mikro-bölümlendirme birçok vakit sıkıntı olduğu için bu risk büyüyor. Hibrit kimlikli hibrit ortamlarda karmaşıklık daha da artıyor.

Geçmiş hücum örnekleri de bu riski doğruluyor. Bir atak kampanyasında tehdit aktörleri, dâhili RDP ile AWS EC2 örnekleri ortasında hareket etmiş, sızdırdıkları bilgiyi sanal makinelere taşımış ve fidye yazılımı yaymıştı. İzleme sistemleri bunu tespit etmiş olsa da otomatik cevap sistemi olmadığından hücum devam etmişti. Diğer örneklerde ise ele geçirilen hesaplar üzerinden kısa ömürlü VM’ler akın altyapısı olarak kullanıldı.

Yayılmayla uğraşta zorluklar

BT ve güvenlik grupları ekseriyetle küçük ve ağır bir iş yüküne sahip. Platform bağımlı karmaşık eserler, sanal makine yayılması üzere gözden kaçan risklerin idaresini daha da zorlaştırıyor. Bir olay kimlik suistimalini içeriyorsa, düzmece bir VM üzerinden yapılan süreçler olağan görünebilir. Bu nedenle, anormallikleri tespit edebilmek için VM içindeki faaliyetlerin kimliğin genel ortamda yaptıklarıyla ilişkilendirilmesi gerekiyor. Entra ID ve Active Directory entegrasyonu bu süreçte kritik kıymet taşıyor.

Hız da bir öteki kıymetli husus. Güvenliği ihlal edilen bir iş yükü, şirket içi kaynaklara kısa müddette ulaşabilir. Yanal hareket başlamadan VM’nin otomatik olarak izole edilmesi büyük kıymet taşıyor. Bu noktada yapay zekâ dayanaklı korelasyon ve çalışma vakti algılama teknolojileri devreye giriyor. Yakın periyot anketlerine nazaran, her üç KOBİ’den biri atak sonrası para cezası aldı. NIST 800-53 ve PCI DSS 4.0 üzere çerçeveler, bulut iş yükü güvenliği konusunda giderek daha spesifik hale geliyor.

Bulut ve şirket içi ortamlar için büyük resim

IBM’in bir raporuna nazaran ihlallerin yüzde 30’u birden fazla ortamı etkiledi. İhlallerde maliyetler, saldırganların sisteme eriştiği mühletle direkt bağlantılı. Görünürlüğü hudutlu olan kuruluşlar, birden fazla sefer müşteri şikâyeti üzere dış sinyallerle ihlali fark ediyor ve bu mühlet içinde saldırgan haftalar boyunca erişim sağlayabiliyor.

Sanal makineler bulutun en eski ve en sık kullanılan kaynakları ortasında yer alıyor. VM yayılması sessizce ilerliyor ve birçok sefer sorun ortaya çıktıktan sonra fark ediliyor. Korunmasız iş yükleri kimlik taşıyor ve ortamlarda klâsik güvenlik kontrollerinin yakalayamayacağı trafik modelleriyle bağlantı kuruyor.

Bu nedenle her kuruluşun, tüm bulut platformlarındaki VM filolarını envantere dahil etmesi, müsaadeleri gözden geçirmesi ve gereksiz erişim açıklıklarına karşı denetimler yapması gerekiyor.

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı