Her 100 Bin Çocuktan 3’ü Lösemi Riski ile Karşı Karşıya!
Çocukluk çağında görülen tüm kanserlerin %30-35’ini lösemiler oluşturuyor ve her yıl yaklaşık 100 bin çocuktan 3-4’üne lösemi tanısı konuluyor. En sık görülen akut lenfoblastik lösemi (ALL) bilhassa 2-5 yaş ortasındaki çocuklarda daha sık görülüyor. Günümüzde erken teşhis, gelişmiş laboratuvar prosedürleri, şahsileştirilmiş tedaviler ve destekleyici bakım sayesinde çocukluk çağı lösemilerinde düzgünleşme oranları % 90’ların üzerine çıkıyor. Memorial Bahçelievler Hastanesi Çocuk Hematoloji ve Onkoloji Bölümü’nden Prof. Dr. Barış Malbora, çocukluk çağı lösemileri hakkında bilgi verdi.Çocukluk çağı lösemileri süratli ilerliyorLösemi, kemik iliğinde kan hücrelerini üreten hücrelerin denetimsiz çoğalması sonucu gelişen bir kanser cinsidir. Bu denetimsiz çoğalma ile sağlıklı alyuvar üretimi azaltmakta, trombosit düzeyleri düşmekte ve olağan akyuvarlar denetimsiz çoğalmaktadır. Bu durumda bedende kansızlık, sık enfeksiyonlar ile karşı karşıya kalınması ve morarma ve kanama üzere durumlar ortaya çıkabilmektedir. Çocuklarda lösemilerin büyük kısmı akut lösemi biçimindedir ve süratli ilerlemektedir.Bu belirtiler uzun sürüyorsa dikkat!Çocukluk çağında görülen lösemiler genel olarak üç ana kümede kıymetlendirilmektedir. Bunların içinde en sık rastlanan tip olan akut lenfoblastik lösemi (ALL) olup çocukluk çağı lösemilerinin yaklaşık %75–80’ini oluşturmaktadır. Bilhassa küçük yaş kümelerinde daha sık görülmektedir. İkinci sıklıkta görülen cins akut miyeloid lösemi (AML)’dir ve ALL’ye nazaran daha azdır. Bunun dışında çocuklarda çok daha seyrek olarak görülen kronik lösemi çeşitleri de bulunmaktadır. Löseminin tipinin yanlışsız belirlenmesi, uygulanacak tedavinin planlanması ve muvaffakiyet bahtının artırılması açısından büyük ehemmiyet taşımaktadır.Lösemi hangi tip olursa olsun, belirtiler çoğunlukla kemik iliğinin sağlıklı kan hücresi üretememesi ve lösemi hücrelerinin organlara yayılması sonucu ortaya çıkmaktadır. Birinci belirtiler ekseriyetle sinsi başlamakta ve birkaç hafta içinde belirginleşmektedir. Kemik ve eklem ağrıları, lenf bezlerinde büyüme, karında şişlik ve dolgunluk hissi, iştahsızlık ve nedensiz kilo kaybı, ciltte döküntüler, diş etlerinde şişme ve kanamalar, baş ağrısı, kusma ve görme bozukluklarıdır. Bu belirtiler diğer hastalıklarda da görülebilmekte; fakat uzun sürmesi halinde kesinlikle çocuk hekimine başvurulması gerekmektedir.Löseminin tipinin belirlenmesi tedavi için hayli önemliÇocukta üstteki belirtilerin görülmesi halinde klinik kuşkuya dayalı olarak kan sayımı ve periferik yayma ile başlamaktadır. Kesin teşhis ve risk sınıflaması için aşağıdaki ileri tetkikler sıra ile uygulanmaktadır. Bunlar şöyle sıralanmaktadır:
- Kemik iliği incelemesi: Kesin teşhis için kalça kemiğinden özel bir iğne ile küçük bir örnek alınmaktadır. Bu inceleme, lösemi hücrelerinin varlığını göstermede en sağlam usuldür.
- Hücrelerin detaylı incelenmesi: Alınan örnekteki hücrelerin hangi lösemi tipine ilişkin olduğunu anlamak için özel laboratuvar testleri yapılmaktadır. Bu sayede en uygun tedavi planı hazırlanmaktadır.
- Genetik incelemeler: Lösemi hücrelerinde bulunan genetik değişiklikler araştırılmaktadır. Bu bilgiler hastalığın seyrini öngörmeye ve tedaviyi bireye özel planlamaya yardımcı olmaktadır.
- Belden sıvı alma süreci: Bazı çocuklarda hastalığın beyin ve omurilik etrafına yayılıp yayılmadığını kıymetlendirmek için bel bölgesinden ince bir iğne ile sıvı örneği alınabilmektedir.
- Kan biyokimya testleri: Kanda kimi pahalar ölçülerek hastalığın bedende oluşturduğu tesirler ve tedavi süreci yakından takip edilmektedir.
- Görüntüleme usulleri: Gerekli durumlarda ultrason, tomografi yahut MR üzere metotlarla bedendeki öteki organlar kıymetlendirilmektedir.
- Kemoterapi: Tedavinin ana omurgasını oluşturmaktadır. Kanserli hücreleri yok etmek için farklı evrelerde (indüksiyon, konsolidasyon, idame) uygulanan ilaç kombinasyonlarını içermektedir.
- Radyoterapi: Genellikle merkezi hudut sistemi ve erkek çocuklarda testis tutulumu olan yahut yüksek riskli olaylarda kullanılmaktadır.
- Kök Hücre Nakli (Kemik İliği Nakli): Yüksek riskli yahut nüks eden olaylarda uygulanmaktadır.
- Hedefe Yönelik Akıllı İlaçlar ve Moleküler Tedaviler: Klasik kemoterapinin bilakis, yalnızca kanser hücresindeki muhakkak moleküler gayesi (mutasyonu) bulup yok edebilmektedir. Sağlıklı hücrelere verilen ziyan minimal seviyededir.
- İmmünoterapi: İmmünoterapide, bispesifik antikorlar ve CAR-T hücre tedavisi uygulanabilmektedir. Bispesifik antikorlar; bağışıklık sisteminin T hücrelerini lösemi hücresine bağlayan ve köprü misyonu gören “akıllı” molekülleridir. CAR-T hücre tedavisi ise hastanın kendi T hücreleri laboratuvarda, lösemi hücrelerini tanıyacak ve yok edecek biçimde düzenlenmektedir. Bilhassa nüks yahut dirençli ALL’de %80-90’a varan karşılık oranları bildirilmiştir.
- Tedavi bahtını ve muvaffakiyet oranını yükseltir: Erken evrede yakalanan lösemilerde, tam güzelleşme (remisyon) sağlama bahtı %90’ın üzerine çıkabilmektedir. İlerlemiş yahut komplikasyonlu olaylarda bu oran düşebilmektedir.
- Tedavinin yoğunluğunu ve yan tesirlerini azaltır: Erken teşhis, hastalığın yayılmadan denetim altına alınmasını sağlamaktadır. Bu da daha az agresif kemoterapi protokolleri, daha düşük ilaç dozları ve münasebetiyle daha az kısa ve uzun vadeli yan tesir manasına gelmektedir.
- Kök hücre nakli gereksinimini azaltır: Erken ve tesirli tedaviyle birçok hasta yalnızca kemoterapi ile iyileşebilirken, geç teşhis edilen ve yüksek riskli hale gelen hastalarda kök hücre nakli tek küratif seçenek olabilmektedir.