Fuzûlî’nin külliyatının ikinci cildi “İnanç İlkeleri” sizleri bekliyor

BEĞENDİM

ABONE OL

News

VakıfBank Kültür Yayınları (VBKY), “İnanç İlkeleri” isimli kitabı okurlarıyla buluşturuyor. Türk edebiyatının büyük kelam ustası Fuzûlî’nin yapıtlarını, alanında uzman edebiyatçıların günümüz Türkçesine ihtimamla aktardığı yedi ciltlik bir külliyat hâlinde bugünün lisanına kazandırıyor. Bu külliyatın ikinci cildi olarak hazırlanan kitap, Fuzûlî’nin sırf şiir sanatında değil, tıpkı vakitte hikmet ve tefekkür alanında da ne kadar derin izler bıraktığını gözler önüne seren müstesna bir eser olarak dikkat çekiyor.

VBKY’nin klasik kitaplığı, kelam ustası Fuzûlî’nin yazdığı “İnanç İlkeleri” eseriyle genişlemeye devam ediyor. Külliyatın ikinci cildi olan “İnanç Prensipleri – Matla‘u’l i‘tikād”, Fuzûlî’nin sırf şiir sanatında değil, tıpkı vakitte hikmet ve tefekkür alanında da ne kadar derin izler bıraktığını gözler önüne seren müstesna bir eser. Fuzûlî; kelâmın üç ana konusu olan Allah, peygamberlik ve ahiret problemlerini ele aldığı bu yapıtında, kâinatın varoluşunu, insanlığın peygamberlere olan muhtaçlığını ve ahiret inancının toplumsal nizam açısından kıymetini, sade ancak tesirli bir üslupla okura sunuyor. Abdullah Kahraman’ın Türkçeleştirdiği, şairin kelam ilmine vukufiyetinin bir nişanesi olan bu kitap, insanı yalnızca okumaya değil düşünmeye, sorgulamaya ve birebir vakitte derin ve kadim bir suale karşılık aramaya davet ediyor: “Nereden geldik, nereye gidiyoruz?

Kitaptan:

“Fuzûlî lakabıyla anılan aciz kul der ki: Ben, varlıklara his ve akıl gözüyle baktım. Her cinsin, her cinsin nev‘inin, her nev‘in sınıfının, her sınıfın ferdinin ve her ferdin uzvunun, gayeli yahut maksatsız, kesinlikle bir işle meşgul olduğunu gördüm. İhtiyarlamaktan ve tembelleşmekten uzaklaştım ve gaflet içinde vakit kaybetmekten sakındım; işler içinden bir iş seçtim. Bunun üzerine kelam ilmini tanzim etme yoluna girdim ve bu yolda kâinattaki intizamın hikmetini anladım. Tanzim ettiğim (bu kitap) beni en sonunda, varlıklardaki sistemin bir düzenleyicisi, duyularla algılanan ve akılla bilinen nakışların bir işleyicisi olduğu sonucuna götürdü. Hasebiyle Allah’ın sonsuz yardımına güvenerek O’nu bilmenin yolunu talep ettim. Dileğim, gerçek yoldan gitmektir.”

Yazar Hakkında;

Türk edebiyatının en büyük şairlerinden biri olan Fuzûlî’nin asıl ismi Mehmed, babasının ismi Süleyman’dır. Ne vakit ve nerede doğduğu kesin olarak bilinmese de Irak coğrafyasında doğup yaşadığı mutlaktır. 15. yüzyıl sonlarına gerçek doğduğu düşünülmektedir. Nasıl bir eğitim aldığı bilinmiyorsa da Arapça ve Farsçayı bu lisanlarda eser verecek ve şiir söyleyebilecek kadar yeterli bildiği açıktır. Yasal Sultan Süleyman 1534’te Bağdat’ı fethedince, “Geldi burc-ı evliyâya pâdişâh-ı nâmdâr” tarih mısrasını da ihtiva eden meşhur kasidesiyle bir arada padişaha yaklaşmak ve böylelikle çok dilek ettiği İstanbul’a gitmek istedi lakin bu emeline nail olamadı. Kendisine evkaftan maaş bağlanacağına dair kelam verilip çok az bir meblağ layık görülmesi, Şikâyetnâme’sini kaleme almasına yol açtı. 1556 yılındaki büyük veba salgını sırasında -muhtemelen Kerbela’da- vefat etti. Türkçe eserlerinden “Dîvân” ve “Leylâ vü Mecnûn” mesnevisi en değerli iki yapıtıdır. Öteki manzum Türkçe yapıtları 440 beyit tutarındaki “Beng ü Bâde” ve “Tercüme-i Hadîs-i Erbaîn”dir. Ona aidiyeti kesin olmayan 200 beyitlik Sohbetü’l-esmâr da yapıtları ortasında anılır. Kerbela olayının edebiyatımızda en hoş anlatımı olan “Hadîkatü’s-suadâ” ise mensur tek yapıtıdır. Farsça manzum eserleri “Dîvân”, “Heft Câm”, “Enîsü’l-kalb”; mensur eserleri “Risâle-i Mu‘ammeyât”, “Rind ü Zâhid” ve “Sıhhat ü Maraz”dır. “Matla‘u’l-i‘tikād” aldı mensur yapıtını Arapça yazan Fuzûlî’nin 470 beyit fiyatındaki Hz. Ali övgülerinden oluşan Arapça şiirleri Arapça Dîvân olarak da kabul edilir.