BCG’nin yeni YZ raporu yayımlandı

CEO’lar için önümüzdeki üç yılda en kritik gündemlerden biri otomasyon, yetkinlik dönüşümü ve şuurlu yetenek planlaması ortasında yanlışsız dengeyi kurmak olacak. Bu çerçevede raporun bildirisi net: Yapay zekâ sırf operasyonları değil, her daldaki kurum için rekabetin tabiatını tekrar tanımlıyor. Bu dengeyi kurmada CEO’ların en büyük destekçilerinden biri de İK yöneticileri olacak.

Yeni sistemde başarılı olanlar, otomasyonu sadece bir maliyet aracı olarak kullananlar değil; tertiplerini baştan tasarlayanlar olacak. BCG’nin araştırmasındaki bulgularına nazaran başkanların odaklanması gereken dört temel öncelik öne çıkıyor:

İş gücü stratejisini rekabet stratejisinin merkezine yerleştirmek 

Yapay zekâ, yeni iş modellerini mümkün kılarken tertiplerin bedel üretme biçimini kökten değiştiriyor. Bu nedenle iş gücü stratejisi, otomasyonun bir sonucu değil; direkt stratejik planlamanın bir modülü olmak zorunda. Reaktif kararlar - bilhassa sırf maliyet baskısıyla yapılan işten çıkarmalar - kısa vadeli yarar sağlasa da kurumların uzun vadedeki rekabet gücünü zayıflatabiliyor. Her tertibin otomasyon ve insan katkısı istikrarı farklı olduğu için oburlarının attığı adımları kopyalamak, verimlilik kaybı ve kritik yeteneklerin yitirilmesi riskini beraberinde getiriyor. 

Otomasyonu maliyet değil, yine tasarım aracı olarak konumlandırmak 

Yapay zekâ, tek boyutlu bir verimlilik aracı değil. Kimi alanlarda maliyet avantajı yaratırken, başkalarında sürat, kalite ve müşteri tecrübesi ön plana çıkıyor. Bu nedenle önderlerin odağı sadece maliyet azaltımı olmamalı. Asıl paha, iş yapış biçimlerinin tekrar tasarlanmasında ortaya çıkıyor. Bu da yeni performans metriklerini zarurî kılıyor: Çalışan başına gelir artışı, daha süratli eser geliştirme yahut müşteri tesirinde düzgünleşme üzere çıktılar, yapay zekâ yatırımlarının gerçek geri dönüşünü belirleyecek olan ögeler. 

Yetkinlik dönüşümünün iş gücü stratejisinin merkezine alınması 

Bir işin varlığını sürdürmesinin, o işi yapan çalışanların hazır olduğu manasına gelmediğine vurgu yapan BCG Yönetici Ortağı; Avrupa, Orta Doğu, Güney Amerika ve Afrika Sanayi Grubu Başkanı Gözde Yalazi Özbek şu değerlendirmeyi yaptı:

“Yapay zekâ ile birlikte roller değiştikçe, çalışanların da daima olarak yeni maharetler edinmesi gerekiyor. Tek seferlik eğitim programları bunun için kâfi olmuyor. Şirketlerin: 

● Daima yetkinlik geliştirme (upskilling) ve yeni hünerler kazanma (reskilling) düzenekleri kurması, 

● Çalışanları yeni ve gelişen rollere yönlendirecek meslek yolları tasarlaması,

● Dönüşümü basamaklı ve planlı halde yönetmesi 

gerekiyor.”

Yapay zekâ anlatısının hakikat kurulması 

Yapay zekâ dönüşümünde teknik uygulama kadar irtibat de kritik ehemmiyet taşıyor. Otomasyonun sırf iş kaybı ile ilişkilendirilmesi, çalışan bağlılığını düşürüyor ve dönüşüme direnci artırıyor. Kısa vadeli verimlilik kazanımları uğruna yapılan agresif kesintiler, uzun vadede organizasyonel performansı zayıflatabiliyor. Buna karşılık, yapay zekâyı bedel yaratma ve rol zenginleştirme aracı olarak konumlandıran önderler, çalışanlarını dönüşümün bir modülü haline getirebiliyor. 

Sonuçta geleceği tasarlayanlar kazanmaya aday 

Yapay zekâ, şirketler için sadece bir verimlilik aracı değil; yeni bir büyüme, inovasyon ve bedel yaratma dalgasının temel itici gücü. Bu dalga, rekabeti yine tanımlarken şirketler ortasında bariz bir ayrışma yaratma potansiyeline sahip. Bu süreçte kimi tertipler yapay zekâyı sırf maliyet avantajı için kullanırken, öbürleri onu yeni iş modelleri, eserler ve pazarlar yaratmak için bir kaldıraç olarak konumlandıracak. Bu tercih, sadece performansı değil, şirketlerin gelecekteki pozisyonunu da belirleyecek. 

Bu dönüşüm birebir vakitte belirsizliklerle birlikte geliyor. Yapay zekânın tesiri bölümler ve şirketler ortasında farklı sürat ve ölçekte hissedilecek. Kimi tertipler küçülmeye giderken, bazıları agresif büyüme ve yetenek yatırımıyla öne çıkacak. Bu yeni tertipte başkanlar için asıl ehemmiyet taşıyan soru şu olacak: Yapay zekâyı bir verimlilik aracı olarak mı kullanacağız, yoksa tertibi tekrar tasarlayan bir büyüme motoruna mı dönüştüreceğiz?

Gözde Yalazi Özbek  gerçek rekabet avantajının kimlerin elinde olacağını ise şöyle açıkladı:

“Otomasyon ile insan potansiyelini birlikte ölçekleyebilen, bu süreçte İK’yı stratejik bir iş ortağı olarak konumlandıran, yetkinlik dönüşümünü bir kaldıraç olarak kullanan ve verimlilik kazanımlarını sürdürülebilir büyümeye çevirebilen tertipler pastadan büyük hisse alacak. YZ çağında kazananlar, değişime en süratli adapte olanlar değil; değişimi en âlâ tasarlayanlar olacak.”

 

 

 

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı